خآنومِ‌ بَتمَن🧸

بچه بودم فکر می کردم بزرگ بشم می تونم هرکار دلم بخواد بکنم

حالا که بزرگ شدم می فهمم من همون موقع که بچه بودم روی تخت سلطنت نشسته بودم!

با دغدغه های خودم با خنده های خودم با غمای خودم

خودم بودم با خدام

قاطی دغدغه های بزرگ شدن حتی درک کردن دغدغه های آدم بزرگا یه دل بزرگ میخواد با یه اعصاب که یه وقت خودتو از ساختمون دوازده طبقه پرت نکنی!

بچه بودیم اصن نمی فهمیدیم اینا به چی می خندن اونام نمی فهمیدن ما به چی می خندیم

دنیای خوبیه ولی هیچکس نمیفهمتش همه میخوان بزرگ بشن مثه بقیه بشن